Adnojčy ja zajšoŭ u kramu,
Kab reč adnu kupić sabie.
Tam vodar byŭ taki duchmiany,
Až zakruciła ŭ hałavie.
A dźvie dziaŭčyny la pryłaŭka
Fłakon krucili ŭ rukach.
Duchoŭ cikaviła ich marka.
Ad ich išoŭ dzivosny pach.
U im adčuŭ ja duch Radzimy,
Pach toj kupałaŭskaj travy,
Jakoj mianie baćki lačyli
Ad čornych sił złoj varažby.
I mnie zdałosia — ja na łuzie,
Dzie źziaje soncam dźmuchaviec.
Za rečkaj les u siniaj smuzie,
Z buślankaj dub na papłavie.
I tut adna ź dziaŭčyn skazała:
Hladzi, Rahnieda nazva ich!
I cicha z honaram dadała —
Kniazioŭna z rodu połackich.
Rahnieda? Chto jana takaja?
Nu jak nie soramna tabie!
Dy peŭna kožny školnik znaje
Pra Rahvałoda i jaje.
Radzimy los i los Rahniedy —
Suśviet u kropielcy rasy.
I mnie zdajecca našy biedy
Iduć z dalokaj toj pary,
Jak Uładzimir Naŭharodski
Naš słaŭny Połack zachapiŭ,
Zajmieŭ Rahniedu jon pa-skocku,
Baćkoŭ, bratoŭ jaje zabiŭ.
I z toj pary naš kraj čaroŭny
Taptała chitraść albo hvałt.
To lach tut ładziŭ šlub niaroŭny,
To žyć vučyŭ starejšy brat.
Nas rabavali Karła šviedy,
Francuzskaj źviedali my tli.
I niepakorny duch Rahniedy
Fašysty połymiem piakli.
Dy hienietyčny duch Rahniedy
Z naroda marna vytraŭlać.
Jak niemahčyma ŭ pryrody
Śviaciła-sonca adabrać.
I ŭsio ž kali jašče ŭ nas baču
Ja šyldy typu Sici-Mołł,
Dušu tady, zdajecca, traču
U joj jak by z asiny koł.
I mnie zdałosia duch Rahniedy
Z butelki vyjšaŭ niby džyn.
I, staŭšy simvałam svabody,
Jon budzić honar u dziaŭčyn.
Kab šlub zamiežny nie šukali.
Svaich canili lepš chłapcoŭ.
I ź ich kachanych vybirali,
Kab doŭžyć śvietły rod baćkoŭ.
Kab Biełaruś usie lubili,
Chto naradziŭsia tut, žyvie.
Baćkoŭ kulturu adradzili
I nie curalisia jaje.
Kab Biełaruś žyła, kvitnieła.
Była zaŭsiody volnaja.
I žaŭrukom nad joj źvinieła
Ad serca mova rodnaja.

Клас
0
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
0
Абуральна
0