Staršynia Bresckaj abłasnoj arhanizacyi Partyi BNF Źmicier Šymanski nie saromiejecca pryznavać, što navat školniki źviartajucca da jaho na «ty». U intervju «Salidarnaści» jon apavioŭ, što z hetaha maje, čamu nie budzie vyhaniać z partyi ruskamoŭnych i chto adpomściŭ jamu, raźbiŭšy drevam aŭtamabil.

34‑hadovy Źmicier Šymanski jašče ŭ maładości prajaŭlaŭ vydatnyja arhanizatarskija zdolnaści. Navučajučysia ŭ VNU, jon paśpiachova zajmaŭsia niekalkimi vidami biznesu. Pieršyja hrošy zarabiŭ na tym, što skupaŭ ź siabrami adchody DSP z meblevaj fabryki, pakryvaŭ ich šponam, łakiravaŭ i rabiŭ tumbački na prodaž.

Usio źmianiłasia ŭ 1999 hodzie, kali ŭ Minsku prajšoŭ Marš svabody. Źmicier Šymanski vielmi paškadavaŭ, što jaho tam nie było, i razam z adnakurśnikami i siabrami stvaryŭ moładzievaje abjadnańnie «Dziedzič». Metami arhanizacyi, jakaja paśpiachova raźvivajecca da hetaha času, stali pavyšeńnie hramadzianskaj aktyŭnaści moładzi i papularyzacyja biełaruskaj movy i kultury.

A amal praz 10 hadoŭ moładzievy lider staŭ jašče i kiraŭnikom abłasnoj arhanizacyi Partyi BNF.

Dźmitryj Šymanski žanaty, vychoŭvaje dačku Jeŭfrasińniu.

— Kali pakinuć ubaku stratehičnuju metu (prychod da ŭłady), to jakija zadačy vy stavicie pierad saboj i svaimi strukturami?

— Ja dastatkova realistyčna aceńvaju situacyju. U najbližejšyja hod‑dva stratehičnych metaŭ dasiahnuć sapraŭdy nierealna. Tamu my ŭ našaj arhanizacyi vyznačylisia, što našaja zadača — nazapašvać resursy, u pieršuju čarhu čałaviečyja, kab u patrebny momant jany sudziejničali pieratvareńniu Biełarusi ŭ demakratyčnuju dziaržavu.

Mnie spadabałasia, jak skazaŭ Siarhiej Sałaš: Šymanski — čałaviek, jaki vałodaje vydatnym mabilizacyjnym patencyjałam. Heta było skazana hod tamu, kali my ŭ Breście siarod pradstaŭnikoŭ ADS pravodzili prajmieryz — chto ź ich pojdzie na parłamienckija vybary. Treba było pryvieści bolš ludziej, hatovych uvajści ŭ inicyjatyŭnyja hrupy, čym supiernik.

— Kolki ludziej vy pryviali?

— 158 čałaviek.

— Niamała… Ja tak razumieju, heta byli nie tolki siabry Partyi BNF?

— Heta byli ŭ pieršuju čarhu čalcy «Dziedziča».

— Značyć, moładzievaj arhanizacyi vy nadajacie bolš uvahi, čym Partyi BNF?

— Ja b nie skazaŭ, što bolš. Prosta moładź aktyŭna adhukajecca na vykliki času, jana bolš mabilnaja. Vyciahnuć źbirać podpisy abo razdavać ulotki siamiejnaha čałavieka, jaki maje dziaciej, vielmi ciažka.

— Jak vy pryciahvaje moładź u arhanizacyju?

— U asnoŭnym ludzi prychodziać da nas sami, daviedaŭšysia ab arhanizacyi z adnajmiennaj haziety «Dziedzič». Kamuści blizkija našyja pierakanańni, kamuści — aniekdoty na apošniaj staroncy. Skažy, jakija aniekdoty ty čytaješ, i ja skažu, chto ty.

U arhanizacyi ŭ nas demakratyčnaja atmaśfiera, realizavacca moža kožny.

Mnie zručna, kali sa mnoj razmaŭlajuć na «ty».

«Vy» addalaje ludziej. Navat školniki sa mnoj razmaŭlajuć na «ty».

— Vy skazali, što vašaja zadača — nazapašvać resursy dla hadziny iks. A nie baiciesia, što ŭsie namahańni prapaduć darma? Kaliści ja razmaŭlaŭ ź jašče žyvym stvaralnikam padpolnaj antybalšavickaj arhanizacyi «Čajka» Vasilom Suprunom. Jon taksama kazaŭ, što staviŭ metu padrychtavać ludziej da patrebnaha momantu. Ale Treciaja suśvietnaja vajna tak i nie pačałasia …

— Nie, nie bajusia. My nie kansiervujem svoj patencyjał — jon u nas aktyŭny. Ludzi, jakija prachodziać praz našuju arhanizacyju, treninhi, mianiajuć svoj śvietapohlad, u ich źjaŭlajecca šmat kantaktaŭ, siabry za miažoj. Jany stanoviacca bolš jeŭrapiejskimi, bolš sučasnymi, bolš svabodnymi, čym ich raŭnaletki, čym tyja, chto pje piva na łavach.

— Pytańnie ad našaha čytača z Baranavičaŭ, taksama siabra Partyi BNF. Čamu u Źmiciera Šymanskaha ŭ partyi ruskamoŭnyja maładyja ludzi?!

— Ruskamoŭnyja?! A ja nikoli nie dzialiŭ svaich siabroŭ i paplečnikaŭ pa moŭnaj prykmiecie.

Ja nie baču nijakaj prablemy ŭ tym, što ŭ Partyi BNF znachodziacca ruskamoŭnyja.

— A hety čałaviek kaža: jak tak — my vystupajem za biełaruskuju movu, a kali navat našyja siabry pa‑biełarusku nie havorać, čaho ž my možam naohuł prasić ad inšych?

— Davajcie pačniem z taho, što Partyja BNF vystupaje za nacyjanalnaje adradžeńnie i demakratyčny šlach raźvićcia Biełarusi. Naturalna, što ludzi, jakija pryjšli ŭ partyju, hetyja pierakanańni padzialajuć. A kali jany ź niejkich pryčynaŭ nie mohuć havaryć pa‑biełarusku, to što, treba vyhaniać ich z partyi? My nikoha razmaŭlać pa‑biełarusku nie prymušajem. Ale praktyka pakazvaje: ź ciaham času ŭ biełaruskamoŭnym asiarodździ čałaviek pierachodzić na biełaruskuju movu. Ja mahu pryvieści dziesiatki takich prykładaŭ.

— Vy stali kaardynataram inicyjatyŭnaj hrupy ŭ Bresckaj vobłaści, jakaja vystupaje za praviadzieńnie refierendumu suprać uviadzieńnia mytaŭ na ŭvoz inšamarak. Nakolki realna damahčysia skasavańnia mytaŭ?

— Mnie zdajecca, što Mytny sajuz razvalicca jašče da pačatku leta. Našaja ŭłada nie atrymała tych ilhot ad stvareńnia sajuza, na jakija raźličvała. Łukašenka pry ŭsioj svajoj papulisckaj palitycy, mabyć, nie advažycca na toje, kab uviadzieńniem mytaŭ skiravać na siabie hnieŭ častki hramadstva. Ale kali havaryć ab tym, ci realna damahčysia praviadzieńnia refierendumu… Heta budzie vielmi składana. Ale my pasprabujem.

— Bolšaść palitykaŭ skazała b: my heta zrobim. Niahledziačy na toje, što ŭ našaj situacyi heta niemahčyma.

— Nu, bolšaść palitykaŭ skazała b tak i spadziavałasia b, što hetyja słovy zabuducca. A ja ŭsio‑tki adkazvaju za svaje słovy. I kali ja kažu «my pastarajemsia», značyć, ja sumniajusia ŭ pośpiechu spravy.

— Darečy, pra mašyny. Minułym letam na vašaje aŭto, pryparkavanaje la Bresckaj krepaści, upała dreva. Jak zaviaršyłasia hetaja historyja?

— Niezadoŭha da hetaha my nabyli budynak u Kamianieckim rajonie 1931 hodu pabudovy — cahlany z kałonami, vielmi pryhožy, płoščaj bolš za 100 kvadratnych mietraŭ, ale ŭ całkam zakinutym stanie. Płanujem stvaryć tam «Dom jeŭrapiejskich sustreč». Paśla zaviaršeńnia ŭsich ramontnych pracaŭ hety budynak zmoža prymać adnačasova da 20 čałaviek — jany zmohuć udzielničać u treninhach, pajeści, pamycca i zanačavać.

Dyk voś, padčas dobraŭparadkavańnia terytoryi kala hetaha doma my vysiekli kala 30 samasiejnych drevaŭ. Dumaju, što dreva, što ŭpała la Bresckaj krepaści na majo aŭto, było pomstaj zialonaha lesu za svaich bratoŭ (śmiajecca). Ramont mašyny kaštavaŭ mnie 2 000 dalaraŭ.

— To bok u vas ciapier niama asabistaj zacikaŭlenaści ŭ skasavańni mytaŭ?

— Jość. Maja mašyna 1997 hodu vypusku. Liču, što čas užo pierasadžvacca na štości bolš sučasnaje. Da 1 lipienia naźbirać nieabchodnuju sumu ja nie paśpieju, a «žyhuli» mianie nie zadavalniajuć.

— Jak vy dumajecie, jakaja padzieja była samaj važnaj dla našaj krainy za apošni čas — skažam, za hod?

— Majecca na ŭvazie padzieja ŭ apazicyjnym asiarodździ?

— Nieabaviazkova.

— Dy čort jaho viedaje. Pa‑mojmu, dla našaj krainy samaj važnaj padziejaj stała pieramoha Alaksandra Rybaka na Jeŭrabačańni. U našaj krainie ŭsio spakojna, u joj, jak u bałocie, mała što adbyvajecca. Moža heta i dobra. Ludzi žyvuć spakojna, i kali ich zadavalniaje ciapierašni ŭzrovień žyćcia, to čamu b i nie. Bolšaść jeŭrapiejskich krain taksama žyvuć spakojna, u ich ničoha nie adbyvajecca, i ŭsie hetamu radyja. U adroźnieńnie ad Rasii, dzie to ciahnik idzie pad adchon, to niejakaja płacina razburajecca.

— Vy budziecie ŭdzielničać u najbližejšych miascovych vybarach?

— Tak. U adroźnieńnie ad 2007 hodu, kali ja paličyŭ, što ŭdzieł u miascovych vybarach paśla parłamienckich — nie moj uzrovień.

Hetym razam ja chaču pakazać ludziam, što ŭ vybarčych kampanijach, niahledziačy ni na što, varta ŭdzielničać.

Pa vialikim rachunku, u ich jość tolki dva subjekty — ty i tvaje vybarščyki. Kali ty zdolny ich pierakanać, što za ciabie varta hałasavać, jany pojduć i prahałasujuć.

I samaje śmiešnaje, što nastupnyja 4 hady jany buduć ličyć, što ty deputat. Bolšaść ludziej nie čytaje ŭ hazietach infarmacyi pra aficyjnyja vyniki vybaraŭ, a razvažaje tak: kali ja za jaho prahałasavaŭ i moj baćka za jaho prahałasavaŭ, značyć, jon deputat. Nam heta na ruku — lahčej pracavać ź ludźmi. Žychary akruhi, dzie ja bałatavaŭsia padčas miascovych vybaraŭ 2003 hodu, da hetaha času ličać mianie deputatam, choć ja nie byŭ tady navat zarehistravanym kandydatam.

— Deputatam, napeŭna, vas ličać i tamu, što vy zaŭsiody chodzicie ŭ kaściumie?

— Nie, apošnija dva hady ja staŭ apranacca bolš demakratyčna: chadžu ŭ džynsach i kašulach.

— A raniej kaścium byŭ asnoŭnym vašym dres‑kodam?

— Tak, zaŭsiody.

— Tamu što padabałasia, ci ličyli, što palityk pavinien tak apranacca?

— Tamu što moj bieł‑čyrvona‑bieły značak vyhladaje bolš efiektna na pinžaku, čym na kašuli.

— Raniej vy, zdajecca, i doŭhija vałasy nasili.

— Tak, u 2006 hodzie paśla prezidenckich vybaraŭ ja druhi raz adpuściŭ vałasy. U maim vypadku jany sihnalizujuć, što ja ŭ razhublenaści i nie viedaju, što rabić dalej.

Paśla tych vybaraŭ nastaŭ pieryjad, kali majo žyćcio kaciłasia pa inercyi. U mianie byli vielmi vialikija nadziei na źmienu situacyi ŭ 2006 hodzie, i paśla hetaha ja byŭ u razhublenaści: ci varta naohuł hulać u hulni z brudnym partnioram — uładaj? Ci varta zajmacca palitykaj, kali ciabie ŭ luby momant mohuć abvinavacić u niecenzurnaj łajancy, spraŭleńni patreby ŭ publičnym miescy i kinuć za kraty na 10‑15 sutak?

Ale z časam ja znajšoŭ adkaz na hetaje pytańnie i tamu pastryhsia.

— I jakim byŭ adkaz?

— Što taki naš šlach. Što našaja dziejnaść źjaŭlajecca svajho kštałtu misijanierskaj. I kali nie ja, to chto?

Клас
0
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
0
Абуральна
0

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?