Siarhiej Kavalenka — z tych mironaŭ, jakija, dziela taho, kab ustalavać bieł-čyrvona-bieły, ryzykujuć ułasnym žyćciom i volaj, karaskajucca na vysoznyja kominy, załaziać na dachi šmatpaviarchovikaŭ pa pažarnych drabinach. Ale jość u Biełarusi i bolš pamiarkoŭnaja viersija volnych «ściahanoscaŭ»: kab vykazać svaju hramadzianskuju niazhodu, jany adno azdablajuć nalepkami z pahoniaj svaje bampiery i čepiać na hrudzi bieł-čyrvona-biełyja znački. Heta ich pratest — chaj ścišany, ale ŭsio adno bolšy, čym prakavietnaje trymańnie duliny ŭ kišeni.

5 prajavaŭ piersanalnaj mironaŭščyny
.

1. Niezaležnaść ad Lenina

Hetaje pačałosia z 2003 hodu, kali stancyju mietro «Płošču Niezaležnaści» pieramianili nazad u «Płošču Lenina». Tady niechta ŭziaŭ fłamastar dy na naściennaj schiemie linij pačaŭ vypraŭlać «Lenina» znoŭ na «Niezaležnaść». Niahledziačy na pahrozu štrafu za paškodžańnie dziaržaŭnaj majomaści, — jak toje adbyłosia letaś z aktyvistam Kastusiom Šytalam, — ideja pašyryłasia, prydbaŭšy kolki prychilnikaŭ (bo pierakreślić takuju kolkaść schiem adzin čałaviek prosta nie ŭ stanie). Ź ciaham času praces spraściŭsia: nie pišučy ničoha naŭzamien, niejkim vostrym pradmietam padziemnyja Mirony pačali prosta ścirać słova «Lenina» z papiarovych schiem. Varta zaŭvažyć, što inšyja kamunistyčnyja nazvy, jak to Frunzienskaja i Kastryčnickaja amal nie cierpiać — usie ŭdary prymaje vyklučna nazva placu ŭ honar kolišniaha kamunistyčnaha pravadyra.

Hetak i ciahniecca hetaja cichaje supraćstajańnie vostraha ź lipniučym: adnyja ździrajuć słova, inšyja (supracoŭniki mietro) naklejvajuć paŭźvierch admysłova vyštukavanyja nalepki sa słovami «Płošča Lenina».

2. Aŭtamabilnyja mirony

Nie-nie, a sustrenieš u aŭtamabilnaj płyni nalepku «Pahonia» na zadnich bartach piersanalnych aŭto. A jašče na bampiery źjaŭlajecca praduhledžanaje DAI spałučeńnie litar BY, chiba ź niepradbačanym, bieł-čyrvona-biełym tłom.

Da viedama aŭtaamataraŭ: jašče letaś pres-słužba DAI zajaviła, što za bieł-čyrvonyja-biełyja stužki na anteninach aŭto štrafavać nie buduć (jak darečy, i za hieorhijeŭskija (čorna-žoŭtyja) stužki ŭ honar Dnia Pieramohi). Heta pry ŭmovie, kali na stužcy niama rekłamy.


3. Jakoje ž rukavo bieź flikiera?

Značyk z nacyjanalnaha ściaham abo/i volalubnaj simbolikaj — samy papularny sposab publična vykazać svaje palityčnyja i hramadzianskija prychilnaści. Chiba ŭ apošnija hady hetyja značyki pierajšli sa štryfiela pindžaka aktyvistaŭ stałaha vieku na klamki zaplečnika maładzionaŭ.

U 2008 hodzie aktyvisty Ruchu za Svabodu vypuścili pieršuju sieryju flikieraŭ z vyjavaj nacyjanalnaha ściaha. Flikier vyrableny ŭ vyhladzie birulki, na adnym baku jakoj bieła-čyrvona-bieły štandar, a na druhim — znak Ruchu za Svabodu. Flikier možna macavać na zaplečniku ci vopratcy. Pavodle stvaralnikaŭ ich bliskučy vyrab nie tolki pieraduchilaje stratu histaryčnaj pamiaci , a taksama DTP.


4. Kali forma nie adpaviadaje źmiestu

Kaliści hetyja vokładki rabili fabryčna, bo ŭ ich možna było abharnuć adpaviedny dakumient — u 1994-1995 u Minsku pačali vydavać pašpart z «Pahoniaj». Ciapier ich vyštukoŭvajuć nieaficyjna i abhortvajuć dakumienty z zusim inšymi simvałami.

U adroźnieńnie ad papiarednich, mietrapalitennych i aŭtamabilnych, prajavaŭ hramadzianskaj niazhody, tak atrymałasia, što hety demarš nie taki radykalny: kramolnuju vokładku pierad zdačaj u aficyjnyja ŭstanovy zaŭsiody možna prosta źniać.


5. Biełaruś, napierad!

Stul jak pačali zatrymlivać tych, chto pryjšoŭ na spartyŭnuju hulniu ź bieła-čyrvona-biełym ściaham, bolšaść z zaŭziataraŭ pierajšli na šaliki z «Pahoniaj». Ściahi ž pierazachoŭvajucca dla vyjaznych hulniaŭ našych zbornych. Tady biełaruski siektar uporavień z kličam: «Žyvie Biełaruś!» raskvitaje bieła-čyrvona-biełaj palitraj, jakaja časam apynajecca ŭ abjektyvie suśvietnych miedyjaŭ, jak toje było na čempijanacie śvietu pa chakiei ŭ Šviejcaryi ŭ 2009.

Клас
0
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
0
Абуральна
0

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?