Uładzimir Pucin užo 16 hadoŭ kiruje susiedniaj ź Biełaruśsiu krainaj. Śpiecyjalist u halinie hłabalnych sacyjalna-palityčnych pracesaŭ, hanarovy prafiesar Centra stratehičnych daśledavańniaŭ imia Džordža Maršała ŭ Hiermanii Alaksandr Haryn u artykule «Padručnik pamyłak Pucina» nazvaŭ jaho kurs «palitykaj rasstaŭlenych łakciej».

Rasstaŭlenyja łokci — heta poza, u jakoj Uładzimir Uładzimiravič zvyčajna siadzić, kali viadzie pieramovy. Na jaje ŭ Rasii nichto nie źviartaje ŭvahi, bo nielha papraŭlać prezidenta, ad jakoha zaležyć tvaja karjera. Aŭtar pryvodzić prykład sa zvyčajnaha žyćcia, kab być zrazumiełym. «Kali vy taki mocny i siadajecie za stoł, šyroka rasstaviŭšy łokci, vychavanyja ludzi nie buduć z vami łakciami pichacca, ale zrobiać vysnovu i nie zaprosiać vas da siabie znoŭ. Viadoma, jany vymušany buduć mieć z vami spravu i nadalej, ale ŭžo jak z čałaviekam, ad jakoha možna čakać nieviadoma čaho».

Toje samaje treba skazać i pra Uładzimira Pucina. U kancy 1999 hoda, kali hety rasijski palityk tolki źbiraŭsia stanavicca prezidentam Rasijskaj Fiederacyi, było šmat razvažańniaŭ nakont taho, kim jon na samaj spravie źjaŭlajecca, i viadomy historyk Ryčard Pajps, ekśpiert pa rasijskaj historyi, hledziačy na Pucina, zrabiŭ prahnoz, jaki tady dla mnohich byŭ niečakanym. «Mnie strašnym stanovicca, kali ja hladžu na toje, što čałaviek z takim nizkim kulturnym kapitałam stanie lidaram takoj vialikaj krainy, jakaja vałodaje jadziernaj zbrojaj». Niahledziačy na peŭny snabizm vykazvańnia, možna całkam pahadzicca z prahnozam, ci navat skazać: jak u vadu hladzieŭ!

Nizki kulturny ŭzrovień kiraŭnika susiedniaj z nami krainy mieŭ dźvie vidavočnyja prajavy.

Pieršuju Haryn nazvaŭ «pomstaj Karła Marksa».

Druhaja vyjaŭlajecca ŭ tym, što U. Pucin bačyć navakolny śviet i pracesy ŭ im jak vynik dziejnaści śpiecsłužbaŭ.

Pasprabujem bolš padrabiazna spynicca na kožnym z paznačanych čyńnikaŭ.

Karł Marks moh by skazać: «Vy adraklisia majho kamunizmu, vy budujecie kapitalizm, dobra, ale vy jaho budujecie ŭ majoj interpretacyi, pry jakoj «hrošy vyrašajuć usio», pry jakoj «demakratyja źjaŭlajecca pokryvam», dzie isnuje «kapitalizm dla vuzkaha koła siabroŭ». Dla U. Pucina — heta nastupstva savieckaj adukacyi, jakuju jon atrymaŭ u Leninhradskim dziaržaŭnym univiersitecie (ŁDU) u 70-ja hady. Jon vytrymlivaje mienavita takuju liniju sajoj ekanamičnaj palityki i kantraluje hety kapitalizm praz svaich siabroŭ, jakija daŭno ŭtvaryli tak zvanuju «viertykal ułady». Prablemaj takoha razumieńnia źjaŭlajecca tolki toje, što hety kapitalizm źnik paŭsiul u cyvilizavanym śviecie paśla Druhoj suśvietnaj vajny, kvitnieje ž jon tolki ŭ adnoj, ale zatoje samaj vialikaj krainie — u Rasijskaj Fiederacyi.

Pucin atrymaŭ raźmierkavańnie na pracu ŭ adździele kadraŭ Leninhradskaha ŭpraŭleńnia KDB, a paśla pierapadrychtoŭki, u tym liku i vučoby ŭ instytucie KDB imia Andropava, jon byŭ nakiravany na pracu ŭ HDR.

U Bierlinie i Drezdenie Pucin zajmaŭsia kontrvyviedkaj. Ale pakolki ŭ 1989 hodzie va Uschodniaj Hiermanii ŭspychnuła antykamunistyčnaja revalucyja, našamu hieroju daviałosia viartacca nazad u SSSR i «ŭłasnaručna spalvavać dakumienty sa śpisami savieckaj ahientury ŭ HDR», jak jon pryznavaŭsia ŭ svaim intervju žurnalistam amierykanskaha časopisa «Tajm» u 2007 hodzie. Napeŭna, vučoba ŭ instytucie imia Andropava i praktyka dziejnaści ŭ hałoŭnaj śpiecsłužbie Savieckaha Sajuza i Rasijskaj Fiederacyi (U. Pucin uznačalvaŭ FSB u 1998 hodzie) zrabiła jaho zaciatym prychilnikam «teoryi zmovy», da hetaha času papularnaj u najmienš adukavanaj častki savieckaha i rasijskaha nasielnictva.

Jana, u svaju čarhu, paŭpłyvała na davoli prymityŭnaje bačańnie śvietu, u im jość tolki «svaje» i «čužyja», «hieroi» i «zdradniki», jakija niasuć adkaznaść za ŭsie pakuty Rasii. Adsutnaść kulturnaha kapitału šturchała U. Pucina nie napierad — da raspracoŭki racyjanalnaj stratehii raźvićcia, kiravanaj im krainy, a nazad — u XIX stahodzie: da znakamitaj tryjady: «pravasłaŭje, samaŭładździe, narodnaść». Tolki ŭ dziejnaha prezidenta jana nabyła vyhlad «suvierennaj demakratyi», «načalnika ad Boha», jakoha nielha krytykavać, i «našych». Heta ŭsie było zroblena nie zvažajučy na toje, što kansiervatyŭnyja tezisy nie vytrymali vyprabavańnia časam i pryviali šmatnacyjanalnuju Rasijskuju Impieryju da kryvavaj balšavickaj revalucyi i hramadzianskaj vajny ź miljenami achviaraŭ. Ich paŭtor u naš čas źjaŭlajecca, na našu dumku, dzikunstvam, jakoje nie ŭ stanie dapamahčy Rasii vyrašyć jaje nadziennyja prablemy, jakija z kožnym hodam pucinskaha kiravańnia pavialičvajucca ŭ svaim abjemie.

Tezis «načalnik ad Boha» raspaŭsiudžvajecca nie tolki na Uładzimira Uładzimiraviča i abranych im kiraŭnikoŭ postsavieckich krain, naprykład A. Łukašenku. Umiašalnictva Rasijskaj Fiederacyi ŭ spravy Siryi na baku B. Asada śviedčyć ab tym, što nie isnuje hieahrafičnych miežaŭ dla vyšejšaha rasijskaha kiraŭnictva dla akazańnia vajennaj padtrymki tak zvanym «družalubnym režymam» u trecim śviecie. Hałoŭnaje, što ad ich patrabujecca, — heta dekłaracyja jaskravaj antyamierykanskaj palityčnaj pazicyi. Nie maje nijakaha značeńnia toj fakt, što kirujučy režym u Damasku źniščyŭ na siońniašni momant kudy bolej hramadzian ułasnaj krainy, čym tak zvanaja «Isłamskaja dziaržava», jon moža raźličvać na tryvałuju vajennuju padtrymku z boku Maskvy. Inšaja reč, što padtrymka hetaja nie źjaŭlajecca efiektyŭnaj i nadziejnaj. Ale dzie ž vy bačyli efiektyŭnuju palityku Rasii, dzie ŭžo narodnaj prymaŭkaj stała, što my za canoj nie pastaim? Raspłočvacca i za hetuju avanturu vyšejšaj ułady daviadziecca šmatpakutnamu ruskamu nasielnictvu.

Jašče adnoj prajavaj «palityki rasstaŭlenych łakciej», jakuju pravodzić U. Pucin, źjaŭlajecca padmiena stratehii taktykaj. Jon uvieś čas źviartajecca da tych instrumientaŭ, jakija pad rukoj i źjaŭlajucca jak byccam by mocnymi (ad pastavak enierhanośbitaŭ da vajennaj interviencyi), i zabyvajecca pra doŭhaterminovyja nastupstvy palityki i palityčnyja ideały naohuł. Dla jaho, jak pisaŭ Oskar Uajłd, «u palitycy pieravažajuć cyniki, jakija viedajuć košt usiamu i nie majuć nijakich kaštoŭnaściaŭ». Adnak pakolki stratehija — sprava davoli składanaja, tamu što składanym źjaŭlajecca śviet, u jakim im davodzicca dziejničać, U. Pucinu rana ci pozna daviadziecca pryznać, što toje bačańnie śvietu, jakoje daminuje tolki na kantralavanych im telekanałach, nie prymajecca bolej nikim. U pieršuju čarhu treba skazać pra najbolš raźvityja demakratyčnyja krainy śvietu. Adnak paśla demakratyčnaj revalucyi va Ukrainie pastupova pavialičvajecca kolkaść postsavieckich krain, jakim Rasija ŭžo nie ŭ stanie «pradać» svajo prymityŭnaje bačańnie śvietu. Chaciełasia b spadziavacca, što ŭ 2016 hodzie da ich dałučycca i Biełaruś.

Palityka «rasstaŭlenych łakciej» źjaŭlajecca vidavočnaj demanstracyjaj nie mocy, a ŭnutranaj słabaści kirujučaj u Rasii palityčnaj elity. Dziaržava, jakaja vyrablaje tolki naftu i haz, nie moža dyktavać umovy susiednim krainam va ŭmovach rezkaha padzieńnia cenaŭ na enierhanośbity na suśvietnym rynku. Va ŭmovach, što skłalisia, pry absalutnaj vajennaj pieravazie ZŠA nad Rasijaj, vajennaja avantura Kramla ŭ Siryi pacierpić parazu. U takich abstavinach biełaruskaje kiraŭnictva nie pavinna być zakładnikam raniej dadzienych abaviazacielstvaŭ U. Pucinu, tamu što pry praciahu žorstkaha ekanamičnaha kryzisu ŭ Rasii, nielha čakać ad jaho vykanańnia svaich abaviazacielstvaŭ biełarusam. Daŭno nadyšoŭ čas pieraaryjentavać našu zamiežnuju i abaronnuju palityku na Kijeŭ, a praź jaho na Brusel, jak kudy bolš raźvitych i nadziejnych partnioraŭ.

Клас
0
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
0
Абуральна
0

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?