Dobry dzień, «Naša Niva»!

Vielmi dobra, što ty ŭ nas jość. Kožny čaćvier hreješ nam sercy. My piensijaniery-nastaŭniki: Kurmiel Maryja Michajłaŭna — bijołah (1949 h.n.) i Haŭryłkievič Lavon Iosifavič — historyk (1949 h.n.). Pracavali z 1971 hoda da vychadu na piensiju ŭ Višnieŭskaj škole. Vychavali i dali vyšejšuju adukacyju piaci synam. Majem 8 unukaŭ. Tak što žyćcio pražyli, jak kažuć u narodzie, «ni zra».

Vielmi lubim kłasičnuju biełaruskuju litaraturu: Bahdanoviča, Bykava, Baradulina, Kołasa, Kupału, Karatkieviča. Čytajem zimoj pa viečarach adzin adnamu lubimyja staronki. I sami pakryšku pišam vieršy i minijaciury.

Usiaho vam dobraha. Bieražycie siabie!

Maryja Kurmiel

Les

Ja lublu naš pryhožy les,
Tvor pryrody samy čaroŭny,
Sosny stromkija da niabios
I čarničnik bahaty, roŭny.

Na ŭskrajku raskidzisty dub,
Stukat dziatła lasnoha dzieści,
Śpieŭ ptušyny na šmat hałasoŭ
I vaviorku, što skača pa viećci.

Ja znajdu ŭ im utulny kutok,
Hryboŭ, jahad źbiaru bahata.
I napoŭnicca serca śviatłom.
Les dla nas, što rodnaja chata.

Bieražycie, šanujcie jaho,
Ad pažaraŭ lichich i rastraty.
Chaj krasujecca praź viaki
Tvor pryrody samy vydatny.

Lavon Haŭryłkievič

Minijaciura

Samaja
strašnaja
chvaroba
čałavieka —
heta nie rak, nie ŚNID,
a lanota.

***

Ad redaktara. Dziakuj za ciopłyja słovy i šmat dobrych vieršaŭ. Dobraha zdaroŭja vam, i chaj Vaša siamja budzie ščaślivym uzoram nie tolki Vašym unukam, ale i praŭnukam, i susiedziam. Na takich, jak vy, śviet trymajecca.

Клас
0
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
0
Абуральна
0

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?