На кірмашы прадстаўленыя стэнды больш чым 30 краін: Расія, Італія, Арменія, ЗША, Іран, Кітай, Венесуэла… Людзей, дарэчы, хапала — нягледзячы на тое, што мерапрыемства хутчэй выдавецкае, чым чытацкае, публікі было шмат. Ва ўсякім выпадку, у пачатку першага дня было людна.

Адкрывалі кірмаш не пісьменнікі, а чыноўнікі: старшыня савета рэспублікі Міхаіл Мясніковіч, міністр інфармацыі Лілія Ананіч, намеснік кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта Ігар Бузоўскі, старшыня мінскага гарвыканкама Андрэй Шорац. Быў яшчэ і старшыня Саюза пісьменнікаў Мікалай Чаргінец, але хто ён у большай ступені — чыноўнік ці пісьменнік — пытанне філасофскае.

З гасцей кірмашу ў адкрыцці прынялі ўдзел Артур Пагасян, намеснік міністра культуры Арменіі (Арменія сёлета — ганаровы госць мерапрыемства) і Сяргей Серазлееў, кіраўнік камітэта па друку адміністрацыі Санкт-Пецярбурга.

Кожны з іх прачытаў па кароткай тыповай прамове — «прапаганда літаратуры сярод моладзі», «вялікае гуманістычнае супрацоўніцтва» і ўсякае такое — а затым яны разам перарэзалі чырвоную стужачку.

Вылучыўся толькі Чаргінец, які пажадаў, каб «на змену дыктату сілы прыйшоў дыктат слова», праўда, што канкрэтна ён меў на ўвазе, удакладняць не стаў.

Стэнд Арменіі.

Стэнд Арменіі.

Затым, у атачэнні натоўпу журналістаў, чыноўнікі прайшліся па тэрыторыі кірмашу. Спачатку завіталі на стэнд Арменіі, затым — Германіі, Масквы, Пецярбурга…

Насамрэч, стэнды цікавыя. На стэндзе ЗША можна зрабіць сэлфі з кардонным Абамам, на стэндзе Кітая — набыць кнігу пра кіраванне дзяржавай Сі Цзіньпіня. Праўда, часам, наведнікі былі цікавейшымі за павільёны, як напрыклад, венесуэльскія адміралы, якія ў сваёй беласнежнай з залатым форме, завешанай узнагародамі, самі нагадвалі персанажаў фантастычнай кнігі ці камп’ютарнай гульні.

Але ж чаму ўсё ж такі галоўнымі героямі адкрыцця сталі менавіта чыноўнікі, а не тая ж Алексіевіч, напрыклад? Мікалай Чаргінец патлумачыў гэта так: «Ведаеце, звычайна выставу адкрываюць тыя, хто яе арганізуе, так прынята ва ўсіх краінах свету. Запрашэнне ёй ад міністэрства зрабілі, але яна за мяжой. Яшчэ кірмаш будзе працаваць некалькі дзён, можа яна [Алексіевіч] яшчэ прыедзе. Ад афіцыйнага беларускага стэнда не арганізоўвалі сустрэчу з Алексіевіч, але яна ў плане была, але адказу ад яе мы не атрымалі».

Дарэчы, партрэты Алексіевіч на выставе былі, праўда на стэндах расейскіх выдавецтваў. У вялікім беларускім павільёне абыйшліся і без нобелеўскай лаўрэаткі.

Затое беларусы спяклі каравай у выглядзе скарынаўскай Бібліі. Спалучылі, скажам так, ежу духоўную са звычайнай.

Торт у форме Бібліі Скарыны.

Торт у форме Бібліі Скарыны.

На развітанне ўдалося спытаць у некаторых з арганізатараў кірмашу, якія кнігі яны чыталі апошнімі.

«Раманс»… назву мясцовасці забыўся. Аўтара таксама… але гэта іспанскі пісьменнік старых часоў. А, «Андалузскі раманс»! — паведаміў Мікалай Чаргінец. — Расказваецца там пра жыццё-быццё, самабытнай мовай… Мне спадабалася вельмі кніга. Яна нібыта вяртае ў тыя далёкія часы, калі людзі не збіралі форумы, а жылі сваім нармальным чалавечым жыццём. Таксама прачытаў раман «Расія» Гніламёдава вельмі моцны, кнігу Вячаслава Бандарэнкі «Героі Першай сусветнай», якая ўздымае важную тэму, бо ў нашай зямлі ляжыць каля мільёна ахвяр той вайны».

Лілія Ананіч была лаканічнай: «Апошняй кнігай, якую прагартала, была «Фінансавая дыета» [кніга памочніка прэзідэнта Беларусі Кірыла Рудага, у якой разглядаюцца эканамічныя праблемы краіны — рэд.]. А да яе чытала кнігі, звязаныя з юбілеямі класікаў. Завяршылі выданне шматтомніка Шамякіна, я гартала Шамякіна».

Тут нельга было не ўдакладніць – усё ж гартала спадарыня Ананіч тыя кнігі ці чытала?

«Калі я гартаю, то я і чытаю!» — адказала яна.

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Хочаш падзяліцца важнай інфармацыяй ананімна і канфідэнцыйна?