«Быў хімікам, стаў капітанам яхты». Беларус змяніў прафесію ў 40 год і расказвае, як гэта 

На пачатку нулявых Аляксей працаваў у Акадэміі навук. А пасля эміграваў у Польшчу, дзе захапіўся яхтынгам. Ён расказаў «Нашай Ніве», як змяніў прафесію і якія маршруты прапаноўвае для падарожжаў.

09.05.2023 / 21:31

Фота: асабісты архіў

«Не разумею людзей, якія чапляюцца за свой занятак і пры гэтым скардзяцца, што ім мала плацяць»

Аляксей Матусевіч працаваў малодшым навуковым супрацоўнікам у Акадэміі навук два гады па размеркаванні — з 1999 па 2001 год. 

На пачатку нулявых яму прыйшлося змяніць працу, бо ў Акадэміі тады плацілі зусім малы заробак.

«Знаёмыя запрасілі спецыялістам па сертыфікацыі і мытным афармленні. Я пайшоў, хаця нічога пра гэту сферу не ведаў, у працэсе навучыўся, на курсы схадзіў. 

Дарэчы, ніколі не разумеў людзей, якія чапляюцца за свой занятак і пры гэтым скардзяцца, што ім мала плацяць. Я заўсёды імкнуўся працаваць там, дзе плацяць добра, у меру сваіх магчымасцяў, зразумела. 

Галоўнае — трэба глядзець, да чаго ў чалавека ёсць схільнасць. У любой прафесіі можна дасягнуць поспеху, калі яна будзе падабацца. Можна быць геніяльным шаўцом, зарабляць на гэтым шмат, а можна эканамістам — і мець мала», — расказвае ён. 

На пытанне, чаму менавіта хімія, Аляксей адказвае, што яму было цікава зразумець гэты сусвет.

У 2007-м мужчына пераехаў у Польшчу, пачаў вучыцца ў аспірантуры Варшаўскага тэхналагічнага ўніверсітэта. 

«Стала зразумела, што краіна не пойдзе шляхам рэформаў, калі пачаліся першыя пратэсты супраць Лукашэнкі. Было ясна, што Расія не дасць здабыць свабоду краіне», — тлумачыць ён, чаму не застаўся на радзіме. 

Але пасля аспірантуры працаваць хімікам Аляксей не пайшоў. Тлумачыць, што ў хімікаў рэдка бывае, што цалкам атрымліваеш задавальненне ад працы: свае жаданні даводзіцца падганяць пад патрабаванні арганізацыі. Ён стаў інжынерам у кампаніі, якая займалася медыцынскім абсталяваннем. 

Пяць гадоў таму мужчына (цяпер Аляксею 45 гадоў) захапіўся яхтынгам, пасля таго як аднойчы разам са знаёмым паспрабаваў схадзіць у мора. 

Фота: асабісты архіў

«Пасля некалькіх паходаў у мора са знаёмым падумаў, што хачу здаць на правы. Вучыўся два тыдні. Але проста скончыць курсы недастаткова. Трэба набраць пэўны стаж, каб потым вазіць людзей. 

Сабраў каманду, адправіліся ў паход. Тады яшчэ паралельна з працай гэтым займаўся, браў адпачынак на тыдзень-два. Неўзабаве мая праца ў офісе мне надакучыла — руціна. Адкрыў ІП, і пачаліся мае марскія вандраванні. 

Фота: асабісты архіў

Прафесійна займацца яхтынгам няпроста. Гэта перш за ўсё вялікая адказнасць — за яхту, людзей. Капітан у паходзе працуе 24 гадзіны на суткі, нельга расслабляцца. І наогул, дзейнасць гэта спецыфічная, не для ўсіх. Але цікавая. Галоўнымі неабходнымі рысамі капітана я бы назваў дысцыплінаванасць, стрэсаадольнасць і лідарскія здольнасці.

А людзям, якія хочуць змяніць сферу дзейнасці, але баяцца, самая простая парада — не баяцца, а рабіць», — кажа ён. 

Фота: асабісты архіў

«З чалавека бяру 500-600 еўра» 

Першае месца, якое Аляксей абраў для падарожжа, былі грэчаскія астравы. Гэта самы актыўны рэгіён для яхтынгу. 

«Прыгожых маршрутаў шмат, — кажа ён. — І на Канарскіх астравах, і ў Іспаніі, і ў Італіі, але мне больш за ўсё падабаецца ў Грэцыі, па Кікладскіх астравах». 

Фота: асабісты архіў

У сапраўдны шторм мужчына пакуль не трапляў.

«Таму што не хацеў. Заўсёды ёсць прагноз надвор'я, калі там паказвае моцны вецер, у мора лепш увогуле не выходзіць».

Яхту Аляксей бярэ ў арэнду. Звычайна на тыдзень, каштуе — ад 2000 еўра і больш, у залежнасці ад сезона i месца. 

«З чалавека бяру ад 500 еўра за тыдзень. Звычайна ў камандзе 8 чалавек. Ежа, паліва, самі стаянкі аплачваюцца асобна, ёсць на яхце агульная каса. Калі, напрыклад, выбіраем грэчаскія астравы, то стартуем з Афін».

Фота: асабісты архіў

Пасажыры на яхце па сутнасці становяцца чальцамі каманды.

«Навучаюцца марской справе — як кіраваць яхтай, ставіць ветразі. З забаў — спыняемся ў якой-небудзь бухце, кідаем якар і купаемся. Можна плаваць з ластамі, маскай, глядзець на падводны свет. На востраве высаджваемся, гуляем, глядзім славутасці. Можна, напрыклад, на гару залезці ці ў пячору, а некаторыя адразу ў рэстаран ідуць ці на пляж. 

Большасць у такі паход ідуць упершыню. Некаторым у першы дзень цяжка, на другі ўжо лепш, а на трэці дык увогуле смакуюць. Мая мэта, канечне, каб як мага больш людзей гэтым захапляліся, самі станавіліся капітанамі», — расказвае герой.

Цяпер яхтынг стаў яго асноўнай працай.

«У Еўропе не прынята хваліцца, колькі хто зарабляе. Мне хапае на жыццё».

Чытайце таксама: 

«Калі віза была ў мяне на руках, я зразумеў, што сітуацыя ў Беларусі стабілізавалася». Чаму некаторыя беларусы атрымалі «шэнген», але не карыстаюцца ім

Кірстэн Нойшафер стала першай жанчынай, якая перамагла ў кругасветнай гонцы Golden Globe Race

Літовец у адзіночку на лодцы перасёк Атлантыку. Падарожжа доўжылася 120 дзён

Nashaniva.com